Bazı insanlar vardır; hayatta ne yaparlarsa yapsınlar sanki kötü olaylar hep onları bulur.
Aldatılırlar, hayal kırıklığı yaşarlar, işler ters gider, arkadaşlıklar bozulur.
Ve sonunda şu cümleye varırlar:
“Benim hayatım böyle işte, ne yaparsam yapayım değişmiyor.”

Eğer bu cümle size tanıdık geliyorsa, büyük ihtimalle farkında olmadan hayatı bir kurban gibi yaşıyorsunuzdur.

🎭 Kurban olma hali bir kimliktir

Kurban olmak, sadece başımıza gelen olaylarla ilgili değildir.
Kurbanlık, bir bakış açısıdır — bir yaşam biçimidir.
Kendimizi sürekli haksızlığa uğrayan, değersiz hisseden, kaderin bize hep “aynı senaryoyu” yazdığını düşünen biri olarak konumlandırdığımızda, artık hikâyenin içinde değil, hikâyenin dışında kalırız.
Artık “etken” değil, “maruz kalan” oluruz.

Zihnimiz, çocuklukta yazılmış bir yazılım gibi çalışır.
Çocukken bize dünyayı, insanları, sevgiyi, gücü öğreten ilk deneyimler — anne babamızın davranışları, evdeki duygusal iklim — beynimize bir tür varsayılan ayar olarak kazınır.
Yetişkin olduğumuzda bu yazılımı hâlâ kullanırız.
Kendimize “ben hep terk edilirim”, “kimse beni anlamaz”, “her şey benim suçum” gibi cümleler kuruyorsak, farkında olmadan bu yazılımı çalıştırıyoruz demektir.

Ve beyin bu inancı doğrulamak için, bize aynı sahneleri tekrar tekrar yaşatır.
Ta ki biz, o yazılımı fark edip değiştirmeye karar verene kadar.

🔄 Döngüyü fark etmek

Kurban döngüsünden çıkmanın ilk adımı, fark etmektir.
Hayat bize aynı tür olayları durmadan getiriyorsa, bu “ceza” değildir.
Bu, çözülmemiş bir duygunun kapıda beklediğini gösterir.
Her tekrarda, o duyguyu farklı biçimde ele alma şansımız vardır.
Bu yüzden “yine aynı şey başıma geldi” cümlesini “acaba bu kez neyi fark etmem gerekiyor?” sorusuna çevirmek dönüşümün başlangıcıdır.

🌦 Cümleleri değiştirmek, hayatı değiştirmektir

Zihnimiz kelimelerle şekillenir.
Bir düşünceyi her tekrarladığımızda, beyin o düşünceye ait sinir yollarını güçlendirir.
Yani sürekli “benim şansım yok” diyorsak, aslında beynimize şanssızlık sinyali göndermeyi öğretiyoruz.
Bu yüzden cümleleri değiştirmek, küçük ama etkili bir devrimdir.

“Yine beni buldu” yerine,
“Bu defa nasıl farklı davranabilirim?” demek,
“Ben hep yanlış insanları seçiyorum” yerine,
“Bu kez kendimi seçiyorum” diyebilmek,
beyninizi, dolayısıyla yaşamınızı yeniden programlar.

🌱 Kurbanlıktan sorumluluğa

Hayatla barışmanın yolu, sorumluluk almaktan geçer.
Sorumluluk, suçlulukla karıştırılmamalıdır.
Suç, geçmişte takılı kalır;
sorumluluk ise bugünü dönüştürür.
Kurban olmayı bıraktığınızda, kimseye kızmak zorunda kalmazsınız — çünkü artık kendi hayatınızın öznesisinizdir.

“Kurban olmak, kader değildir. Fark etmek ve seçim yapmak, iyileşmenin başlangıcıdır.”

Kendinizi kurban gibi hissettiğiniz anlarda şunu hatırlayın:
Hayat size bir şey yapmaz.
Hayat size, sizdeki bir şeyi gösterir.

Odak kelimeler: kurban psikolojisi, farkındalık, sorumluluk almak, kendini sabote etme, İzmir psikolog, psikoterapi